W IV Niedzielę Wielkanocną – Niedzielę Dobrego Pasterza – metropolita łódki odbył swoją pierwszą wizytację kanoniczną w Archidiecezji Łódzkiej, która miała miejsce w parafii pw. Świętej Katarzyny, Dziewicy i Męczennicy w Poddębicach.
Dwudniową wizytację kardynał Krajewski rozpoczął od spotkania z przedstawicielami grup parafialnych działających na terenie parafii, wśród których można wyróżnić: Żywą Różę, asystę parafialną, chór, Liturgiczną Służbę Ołtarza, Duszpasterstwo Strażaków PSP i OSP, Duszpasterstwo Młodzieży, oraz Duszpasterstwo Rolników. - Spotkałem się z liderami grup parafialnych, którą rozpoczęliśmy od wspólnej modlitwy Koronką do Bożego Miłosierdzia. – tłumaczy kard. Krajewski.
Dziś hierarcha był obecny na wszystkich Mszach Świętych,, a po ich zakończeniu stał przy wyjściu ze świątyni, aby spotkać się osobiście z wiernymi i przywitać się jako nowy Pasterz Kościoła Łódzkiego.
Wizytacja kanoniczna to także wizyta w kancelarii parafialnej, przegląd ksiąg metrykalnych (Chrztów, Bierzmowanych, Ślubów, Chorych, Pogrzebów), a także ksiąg przychodów i rozchodów, oraz księgi inwentarzowej, a także przegląd budynków należących do parafii.
Wizytacja zakończyła się spotkaniem z chorymi w szpitalu w Poddębicach. – Dziś po południu spotkałem się chorymi, pobłogosławiłem ich i wraz z nimi odmówiłem Koronkę do Bożego Miłosierdzia modląc się o łaskę zdrowia. – dodaje kard. Krajewski.
Ta licząca 9 tys. mieszkańców parafia znajdująca się w Dekanacie Poddębickim, została erygowana w 1443 roku przez arcybiskupa Wincentego Kota. Proboszczem parafii jest ks. Piotr Skura, a wikariuszem ks. Wojciech Jóźwik.
Świątynia pw. Świętej Katarzyny, Dziewicy i Męczennicy w Poddębicach, to murowany kościół w zniesiony w stylu późnorenesansowym, orientowanym na wschód. Pierwotnie jednonawowy z wielobocznie zamkniętym prezbiterium. Od północy przy prezbiterium znajduje się prostokątna zakrystia i kaplica na planie kwadratu. Przy nawie okrągła wieżyczka z klatką schodową na chór i nad sklepienia. Ściany wnętrza rozczłonkowane pilastrami dźwigającymi belkowanie z wydatnym gzymsem. Sklepienia kolebkowe z lunetami, w prezbiterium pierwotne, w nawie rekonstruowane. Okna wysokie, zamknięte półkoliście, w tarczach lunet okrągłe.
W prezbiterium znajduje się późnorenesansowa dekoracja stiukowa złożona z cienkich wałków i rozet; w kartuszach monogramy Jezusa i Maryi oraz herby: Grzymała, Lubicz, Pomian i Poraj. Na podniebiu łuku tęczowego dekoracja roślinna z uskrzydloną główką anioła. Kaplica otwarta do prezbiterium arkadą dekorowaną stiukami o motywach rogów obfitości, sklepiona ośmiopolową kopułą z latarnią, na bębnie wspartym na żagielkach. Na kopule skromna dekoracja stiukowa. Szczyt rekonstruowany. Dachy dwuspadowe. Portal o charakterze barokowym.
Należy podkreślić, że w świątyni znajduje się przepięknie odrestaurowany ołtarz główny późnorenesansowy z pierwszej poł. XVII w. z rzeźbami: św. Stanisława, św. Wojciecha, św. Barbary i św. Katarzyny oraz obrazami: św. Teresy i św. Jadwigi z XVII w., przemalowanymi, zwieńczenia z rzeźbą MB z Dzieciątkiem z końca XVIII w. Ołtarz w kaplicy barokowy z około 1660 r. z obrazem św. Katarzyny z XVII wieku – patronki świątyni.
