„Błogosławieństwo jest antidotum na przekleństwo” – podkreślał Biskup Piotr Kleszcz w finałowej konferencji rekolekcyjnej, wskazując, że słowa mają realną moc – mogą ranić i niszczyć, ale mogą też leczyć, budować i przywracać nadzieję.
W Sanktuarium Najświętszego Imienia Jezus u Ojców Jezuitów w Łodzi zakończyły się Wielkopostne Rekolekcje dla Łodzi. Rekolekcjonistą w tym roku był Bp Piotr Kleszcz, który podczas Eucharystii wygłosił homilię, a następnie po Mszy Świętej poprowadził konferencję rekolekcyjną, stanowiącą duchowe podsumowanie całych rekolekcji.
W homilii Biskup Kleszcz zatrzymał się nad postawami dwóch uczniów Jezusa – Piotra i Judasza. Jak podkreślił, obaj zawiedli, jednak ich dalsze drogi potoczyły się zupełnie inaczej. Judasz zwątpił w miłosierdzie Boga, natomiast Piotr – mimo upadku – potrafił zapłakać i powrócić.
Kaznodzieja przypomniał, że największym dramatem Judasza nie była sama zdrada, lecz brak wiary w możliwość przebaczenia. Każdy człowiek, dopóki żyje, ma szansę powrotu do Boga i rozpoczęcia na nowo.
Bp Kleszcz zwrócił uwagę na niebezpieczeństwo duchowego „oziębiania się”, które dokonuje się stopniowo i często niezauważalnie. Posłużył się obrazowym porównaniem, ukazując, jak łatwo człowiek przyzwyczaja się do zła i przestaje je dostrzegać, tracąc duchową czujność.
Rekolekcjonista zachęcał do rachunku sumienia i odwagi w podejmowaniu nawrócenia, podkreślając, że każdy stoi przed wyborem – czy zatrzyma się na swoim upadku, czy pozwoli Bogu działać w swoim życiu.
Podczas konferencji rekolekcyjnej Bp Kleszcz skupił się na mocy ludzkiego słowa. Punktem wyjścia stały się słowa z Listu do Rzymian: „Błogosławcie tych, którzy was prześladują”.
Rekolekcjonista wskazał, że język może zarówno budować, jak i niszczyć. Plotka, obmowa czy oszczerstwo ranią drugiego człowieka, często w sposób nieodwracalny. Przywołując liczne przykłady z życia, pokazał, jak słowa mogą odbierać nadzieję, ale też ją przywracać.
W dalszej części konferencji rekolekcjonista poruszył temat przekleństwa i błogosławieństwa, wskazując, że życzenie zła drugiemu człowiekowi niesie poważne konsekwencje duchowe, natomiast odpowiedzią chrześcijanina powinno być zawsze błogosławieństwo.
Bp Kleszcz zachęcał wiernych do praktykowania błogosławieństwa w codzienności – w rodzinach, relacjach i wobec osób trudnych. Przypomniał, że błogosławić mogą nie tylko kapłani, ale także świeccy, szczególnie w swoich domach.
Podkreślił również znaczenie obecności przy drugim człowieku, zwłaszcza w chwilach cierpienia i kryzysu. Czasem najważniejsze jest po prostu bycie obok – bez słów, ale z miłością.
Na zakończenie konferencji uczestnicy zostali zaproszeni do wzajemnego udzielenia sobie błogosławieństwa poprzez prosty gest znaku krzyża i modlitwy.
Ostatni dzień rekolekcji był dla wielu uczestników czasem decyzji i duchowego poruszenia – zaproszeniem do powrotu, odnowienia relacji z Bogiem oraz troski o słowo, które może stać się narzędziem dobra.
