Po trzydziestu latach od ostatniej polskiej edycji swoją premierę ma nowe, dwujęzyczne – polsko-francuskie – wydanie „Reguły Taizé”, najważniejszego tekstu określającego duchowość i codzienne życie ekumenicznej Wspólnoty z Taizé. Publikacja została wzbogacona o wprowadzenie brata Matthew, obecnego przeora wspólnoty, historię Taizé oraz kalendarium ukazujące wieloletnie związki wspólnoty z Polską.
„Reguła Taizé” została napisana zimą 1952–1953 roku przez brata Rogera – założyciela Wspólnoty z Taizé. Nie jest jedynie zbiorem norm regulujących życie zakonne, lecz przede wszystkim duchowym przewodnikiem, który prowadzi do życia Ewangelią w prostocie, modlitwie i służbie drugiemu człowiekowi. Jej fundament stanowią trzy niezmienne filary: życie wspólnotowe, całkowity celibat oraz nieustanne poszukiwanie pokoju i pojednania między chrześcijanami.
Brat Roger, czerpiąc inspirację z wielkich reguł monastycznych, stworzył tekst niezwykle prosty, a zarazem głęboki. Nie traktował reguły jako celu samego w sobie, lecz jako drogę prowadzącą do pełniejszego życia w Chrystusie. Podkreślał, że łaska Boża nie zwalnia człowieka z odpowiedzialności za otwartość na działanie Ducha Świętego, lecz uzdalnia do życia w prawdziwej wolności.
Nowe wydanie zawiera osobisty wstęp brata Matthew, który ukazuje aktualność przesłania Reguły w świecie naznaczonym konfliktami, podziałami i nieufnością. Przeor Wspólnoty zachęca współczesnych chrześcijan do ponownego odkrycia duchowości Taizé jako drogi budowania jedności, pojednania i pokoju.
Reguła w zwięzły sposób podejmuje najważniejsze aspekty życia chrześcijańskiego – modlitwę osobistą i liturgiczną, relacje braterskie, prostotę życia, gościnność, miłosierdzie oraz odpowiedzialność za wspólnotę. Jej przesłanie pozostaje niezwykle aktualne również poza życiem zakonnym, wskazując wszystkim wierzącym drogę do życia opartego na Ewangelii.
Jednym z najważniejszych tematów Reguły jest modlitwa. Brat Roger przypomina, że autentyczna modlitwa nie kończy się na słowach, ale prowadzi do konkretnego świadectwa życia: „Twoja modlitwa staje się kompletna, gdy nabiera kształtu poprzez twój trud”. Jednocześnie zachęca do pielęgnowania ciszy, która staje się miejscem spotkania z Bogiem: „Wewnętrzna cisza wymaga najpierw zapomnienia o sobie, aby uciszyć niezgodne głosy i opanować obsesyjne zamartwianie się (...). Umożliwia ona naszą rozmowę z Jezusem Chrystusem”. Cały rytm dnia streszcza krótkim zdaniem: „O każdej porze modlitwa, praca i odpoczynek według własnego uznania, ale wszystko w Bogu”.
Równie ważnym wymiarem życia wspólnotowego jest prostota codzienności. Brat Roger pisze: „Każdy posiłek powinien być ucztą, podczas której nasza braterska miłość wyraża się w radości i prostocie serca. Chwila ciszy, niekiedy przeznaczona podczas posiłków, przynosi ukojenie zmęczenia lub modlitwę w komunii za towarzysza, który z wami spożywa ten sam chleb”. W innym miejscu dodaje lapidarnie: „Błazenada nigdy nie przywróciła radości”, wskazując, że prawdziwa radość rodzi się z głębi serca, a nie z powierzchownej rozrywki.
Autor Reguły wielokrotnie zachęca również do życia miłosierdziem i wzajemnym przebaczeniem. Pisze: „Kto żyje w miłosierdziu, nie zna ani wrażliwości, ani rozczarowania. Po prostu oddaje siebie, zapominając o sobie, radośnie, z całym swoim zapałem, bezinteresownie, nie oczekując niczego w zamian”. Podkreśla także, że „Czystość serca można odnaleźć jedynie w spontanicznym i radosnym zapomnieniu o sobie, aby oddać życie za tych, których się kocha”.
Szczególnie mocno wybrzmiewa wezwanie do budowania jedności we wspólnocie. Brat Roger przestrzega przed podziałami i wzajemnymi uprzedzeniami: „Bądźcie zawsze gotowi do przebaczania. Nie zapominajcie, że miłość wyraża się również we wzajemnym szacunku (...). Uciekajcie od drobnych sporów między braćmi; nic tak nie dzieli, jak ciągłe kłótnie o wszystko i o nic (...). Nie słuchaj insynuacji na temat tego czy innego brata. Bądź zaczynem jedności.” To jedno z najważniejszych przesłań całej Reguły, pozostające niezwykle aktualne również we współczesnym Kościele i społeczeństwie.
Brat Roger przypomina również, że chrześcijańska miłość dojrzewa poprzez ofiarę. „Nie ma przyjaźni bez oczyszczającego cierpienia” – pisze, dodając: „Nie ma miłości bliźniego bez krzyża. Tylko krzyż pozwala nam poznać niezgłębioną głębię miłości.”
W rozdziale poświęconym radości czytamy natomiast: „Doskonała radość jest dawana darmo. Ci, którzy ją poznają, nie szukają ani wdzięczności, ani dobroci. Jest odnowionym zachwytem nad bezinteresownością Tego, który obdarza obfitością duchowych i ziemskich błogosławieństw. Jest uznaniem. Jest dziękczynieniem.”
Reguła wiele miejsca poświęca także ewangelicznej prostocie i ubóstwu. Brat Roger przypomina: „Duch ubóstwa nie polega na tym, by wszystko czynić nieszczęśliwym, lecz na tym, by wszystko urządzać w prostym pięknie stworzenia. Duch ubóstwa to życie w radości dnia dzisiejszego. Jeśli obdarowywanie dobrami ziemi jest darem od Boga, to łaską dla człowieka jest dawanie tego, co otrzymał.”
Publikację wzbogaca kalendarium przedstawiające wieloletnie więzi łączące Taizé z Polską – od pierwszych kontaktów brata Rogera z polskimi biskupami podczas Soboru Watykańskiego II, przez bliską relację ze św. Janem Pawłem II, aż po przygotowania do Europejskiego Spotkania Młodych, które odbędzie się na przełomie 2026 i 2027 roku w Łodzi.
Wspólnota z Taizé liczy obecnie około osiemdziesięciu braci wywodzących się z tradycji katolickiej, anglikańskiej i protestanckiej, pochodzących z blisko trzydziestu krajów świata. Większość mieszka w burgundzkiej wiosce Taizé, gdzie przez cały rok przyjmowane są dziesiątki tysięcy młodych ludzi uczestniczących w tygodniowych spotkaniach poświęconych modlitwie, refleksji nad Pismem Świętym i życiu we wspólnocie.
Założyciel wspólnoty, brat Roger (1915–2005), utworzył Taizé w wieku zaledwie 25 lat jako miejsce modlitwy i pojednania chrześcijan różnych wyznań. Pozostał jej przeorem aż do tragicznej śmierci 16 sierpnia 2005 roku, kiedy został zamordowany podczas wieczornej modlitwy w Kościele Pojednania. Jego duchowe dziedzictwo pozostaje żywe, a nowe wydanie „Reguły Taizé” przypomina, że prostota, modlitwa, miłosierdzie i budowanie jedności pozostają odpowiedzią na wyzwania współczesnego świata.
Dwujęzyczne wydanie skierowane jest zarówno do osób pragnących lepiej poznać duchowość i historię Taizé, jak i do młodzieży oraz dorosłych poszukujących głębszego sensu życia i inspiracji do budowania pokoju. Dzięki równoległemu tekstowi polskiemu i francuskiemu czytelnik może obcować z oryginalnym brzmieniem dzieła brata Rogera, którego przesłanie – mimo upływu ponad siedemdziesięciu lat od jego powstania – pozostaje zaskakująco aktualne.