Bp Marek Marczak, Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski, 5 czerwca 2026 odwiedził łódzkie Karmelitanki Bose.
Wydarzenia za murami klasztorów klauzurowych rzadko trafiają na pierwsze strony gazet, jednak to spotkanie przyniosło mnóstwo duchowej radości zarówno Siostrom, jak i ich gościowi. Biskup Marek Marczak odwiedził Klasztor Sióstr Karmelitanek Bosych w Łodzi. Wizyta miała wyjątkowy charakter – Ksiądz Biskup przekroczył próg papieskiej klauzury, aby wspólnie z Siostrami modlić się, poświęcić nowe stacje Drogi Krzyżowej oraz spędzić czas na rekreacji.
Nowe stacje Drogi Krzyżowej i wspólna modlitwa
Głównym, duchowym punktem wizyty było poświęcenie nowych stacji Drogi Krzyżowej, które zostały umieszczone w klasztorze. Bp Marczak dokonał uroczystego aktu ich poświęcenia, po czym poprowadził nabożeństwo.
Dla Sióstr Karmelitanek Bosych, których życie upływa na nieustannej modlitwie kontemplacyjnej w ciszy i ukryciu przed światem, była to głęboka chwila wspólnotowego przeżywania paschalnej tajemnicy Chrystusa. Modlitwa z Biskupem Pomocniczym łódzkiego Kościoła stała się pięknym symbolem jedności zakonu klauzurowego z diecezją.
Spacer po ogrodzie i czas rekreacji
Po zakończeniu części modlitewnej przyszedł czas na mniej oficjalne, ale równie ważne chwile. Ksiądz Biskup, choć często bywa na spotkaniu z Siostrami w rozmównicy, tym razem miał rzadką okazję obejrzeć klasztorny ogród – przestrzeń, która dla Sióstr klauzurowych jest jedynym kontaktem z naturą i miejscem codziennej pracy oraz odpoczynku.
Karmelitanki Bose, znane z serdeczności i głębokiej radości chrześcijańskiej, zaprosiły biskupa Marka do wspólnego spędzenia czasu na świeżym powietrzu.
Warto wiedzieć: Klasztory klauzurowe, takie jak Karmel, są sercem modlitewnym każdej diecezji. Choć Siostry nie opuszczają murów klasztoru, ich codzienna modlitwa i ofiara wspiera biskupów, kapłanów i wszystkich wiernych w ich codziennych zmaganiach.
Wizyta bp. Marka Marczaka u łódzkich Karmelitanek była nie tylko wyrazem pasterskiej troski, ale przede wszystkim czasem autentycznego spotkania w duchu św. Teresy od Jezusa, która zawsze podkreślała wagę radości i przyjaźni we wspólnocie zakonnej.