Autor: ks. Paweł Kłys/ Foto: ks. Hubert Kempiński
Wyświetleń: 359
Żony diakonów stałych i kandydatów do diakonatu spotkały się w Ognisku Miłości w Olszy
Udostępnij

Wspólnota, modlitwa, Eucharystia i dzielenie się doświadczeniem życia rodzinnego – tak przebiegało spotkanie żon diakonów stałych oraz żon mężczyzn przygotowujących się do przyjęcia święceń diakonatu, które odbyło się w sobotę 14 listopada 2026 roku w Ognisku Miłości w Olszy koło Rogowa.

zobacz także: Strona Diakonatu Stałego w Łodzi

Centralnym punktem dnia była Eucharystia, a następnie wspólne dzielenie się Ewangelią, doświadczeniami życia rodzinnego oraz radościami i wyzwaniami związanymi z drogą powołania ich mężów.

Ważnym elementem spotkania było również słowo i podsumowanie ks. dr. Sławomira Sosnowskiego, odpowiedzialnego za formację stałą diakonów w Archidiecezji Łódzkiej. Uczestniczki podkreślały potrzebę wzajemnego poznawania się, wspierania i tworzenia środowiska, w którym będą mogły dzielić się swoim doświadczeniem oraz umacniać wiarę.

Diakonat stały jest szczególną drogą powołania w Kościele. Mężczyzna przyjmujący święcenia diakonatu nie rezygnuje z życia zawodowego ani rodzinnego. Przeciwnie, jego posługa ma być realizowana w harmonii z obowiązkami małżeńskimi, rodzicielskimi i zawodowymi.

Kościół podkreśla, że w przypadku żonatych kandydatów do diakonatu stałego nie można pomijać znaczenia rodziny w procesie rozeznawania i formacji. Wskazują na to - wytyczne dotyczące formacji, życia i posługi diakonów stałych w Polsce, przyjęte przez Konferencję Episkopatu Polski.

Dokument w punkcie 61. zwraca uwagę, że mąż i żona, tworząc wspólnotę życia, są wezwani do wzajemnej pomocy i służby. - Żona diakona uczestniczy pośrednio w jego posłudze, a małżeństwo i rodzina mogą stawać się świadectwem wierności, miłości i chrześcijańskiego przeżywania codzienności. - czytamy.

W dokumencie podkreślono również, że życie rodzinne, praca zawodowa i posługiwanie w Kościele powinny być harmonijnie połączone. Dlatego formacja diakona nie ogranicza się wyłącznie do niego samego. Obejmuje także wymiar rodzinny, pomagając małżonkom i dzieciom lepiej rozumieć specyfikę diakońskiego powołania.

Punkt 62. tych samych wytycznych wskazuje na potrzebę wspólnej formacji aspirantów, kandydatów do diakonatu i samych diakonów wraz z ich rodzinami, między innymi poprzez udział w rekolekcjach i spotkaniach formacyjnych.

Nie oznacza to, że żona zostaje zobowiązana do pełnienia posługi diakońskiej. Jej miejsce jest jednak niezwykle ważne: poprzez wsparcie, modlitwę, wzajemne zrozumienie i wspólne budowanie chrześcijańskiego domu pomaga mężowi wiernie realizować jego powołanie.

Diakonat stały został oficjalnie wprowadzony w Archidiecezji Łódzkiej 25 stycznia 2019 roku. Dekret w tej sprawie podpisał ówczesny metropolita łódzki abp Grzegorz Ryś. Tego samego dnia powołany został Ośrodek Formacji Diakonów Stałych Archidiecezji Łódzkiej.

Pierwsze święcenia diakonów stałych w Kościele łódzkim odbyły się 28 maja 2022 roku w łódzkiej bazylice archikatedralnej. Wówczas święcenia przyjęło 16 mężczyzn. Kolejnych siedmiu zostało wyświęconych 31 maja 2025 roku, a jeden z łódzkich diakonów przyjął święcenia w Bazylice św. Piotra w Watykanie 23 lutego 2025 roku, podczas Jubileuszu Diakonów Stałych. Obecnie na terenie Archidiecezji Łódzkiej posługuje 24 diakonów stałych. W Ośrodku Formacji przygotowuje się również kolejna, trzecia grupa kandydatów do przyjęcia święceń.

Odpowiedzialność za formację stałą diakonów w Archidiecezji Łódzkiej kard. Konrad Krajewski powierzył w kwietniu 2026 roku ks. dr. Sławomirowi Sosnowskiemu – liturgiście, byłemu rektorowi Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi i odpowiedzialnemu za Ognisko Miłości w Olszy.

Udostępnij