Autor: Franciszka ZEMŁO/ Foto: Łukasz FIEDORUK
Wyświetleń: 186
Łódź: Uroczysty capstrzyk wojskowy Centrum Rozpoznania Osobowego
Udostępnij

Centrum Rozpoznania Osobowego (CRO) przygotowuje się do przyjęcia sztandaru. We wtorek, 17 listopada 2026 r., żołnierze CRO im. prof. Haliny Szwarc stanęli na placu Muzeum Pamięci Radogoszcz, biorąc udział w uroczystej polowej mszy św. oraz capstrzyku wojskowym.

Wydarzenie zorganizowano w przeddzień najważniejszego momentu w historii jednostki - oficjalnego nadania i wręczenia sztandaru wojskowego. Wybór miejsca nie był przypadkowy, to właśnie martyrologia dawnego hitlerowskiego więzienia na Radogoszczu w Łodzi oraz niezłomna postawa konspiracyjna łodzian wyznaczyły tło dla ślubowania współczesnych obrońców Ojczyzny.

Uroczystej liturgii mszy św. polowej przewodniczył i homilię wygłosił ks. ppłk Tomasz Krawczyk, proboszcz parafii wojskowej w Łodzi i kapelan garnizonu Łódź. W poruszających słowach odniósł się do specyfiki misji jednostki, wartości narodowych symboli oraz etosu jej legendarnej patronki: - Stajemy dziś na placu Muzeum Pamięci Radogoszcz - w miejscu, gdzie ziemia przesiąknięta jest krwią, ale i niezłomnością polskiego ducha. To tutaj, w przeddzień jednego z najważniejszych wydarzeń w historii waszej jednostki - wręczenia wojskowego sztandaru - gromadzi nas ołtarz Chrystusa. Jutro na wasz sztandar spłyną słowa najwyższego zobowiązania: „Bóg, Honor, Ojczyzna”. Dziś, podczas tej polowej mszy św., stajemy w obecności Boga, aby te słowa głęboko wyryć w naszych sercach, zanim zawisną i załopoczą na drzewcu - powiedział.

- Sztandar to nie jest zwykły kawałek materiału. To żywa kronika, symbol tożsamości, wierności i ciągłości pokoleń. Dla żołnierza sztandar jest jak kompas - wskazuje kierunek, z którego nie wolno zboczyć, nawet gdy wieją najsilniejsze wiatry historii. Dziś stajemy w obecności Boga, aby słowa najwyższego zobowiązania głęboko wyryć w naszych sercach - podkreślił na wstępie do Mszy św. ks. ppłk Tomasz Krawczyk.

Nabożeństwo zgromadziło kadrę jednostki wojskowej z dowódcą płk. Michałem Sobotką na czele, żołnierzy, pracowników cywilnych oraz zaproszonych gości reprezentujących władze państwowe i samorządowe. W zaproszeniu na mszę św. i uroczystość nadania sztandaru mocno akcentowano misję stacjonującego w Zgierzu Centrum Rozpoznania Osobowego (CRO) - jednej z najbardziej elitarnych i dyskretnych komórek w strukturach Sił Zbrojnych RP. Centrum odpowiada za realizację pełnego spektrum operacji i rozpoznawczych w różnych rodzajach działań bojowych. Formacja ta wydziela specjalistyczne grupy zadaniowe poza granicami kraju oraz natychmiastowo reaguje w sytuacjach kryzysowych. Sercem jednostki pozostaje wyszkolony sztab, którego zadaniem jest precyzyjne przetwarzanie oraz sprawne rozpowszechnianie zdobytych informacji o znaczeniu strategicznym i taktycznym.

Kluczowym elementem wygłoszonego kazania ks. ppłk. Tomasza Krawczyka było przywołanie postaci patronki jednostki - prof. Haliny Szwarc, legendarnej agentki wywiadu Armii Krajowej o pseudonimach „Ryszard” i „Jacek II”. Kapelan wojskowy zwrócił się bezpośrednio do stojących w szyku żołnierzy, stawiając jej życiorys za wzór nowoczesnego patriotyzmu i profesjonalizmu. - Gdy patrzymy na waszą jednostkę i na postać prof. Haliny Szwarc, rozumiemy, jak potężne dziedzictwo przyjmujecie. Wasza służba wymaga cech wyjątkowych: niezwykłej inteligencji, zimnej krwi, odwagi, ale przede wszystkim - absolutnej, bezkompromisowej lojalności - mówił ks. ppłk Krawczyk.

W dalszej części homilii celebrans przypomniał, że operacje wywiadowcze wymagają przede wszystkim siły charakteru, a nie tylko nowoczesnego zaplecza technicznego: - Nastoletnia dziewczyna Halina Szwarc, która w czasie wojny wniknęła w same struktury wroga, prowadząc misje o krytycznym znaczeniu dla polskiego podziemia, nie miała do dyspozycji nowoczesnej technologii. Miała jednak coś o wiele potężniejszego: miała niezłomny charakter, miała miłość do Ojczyzny i miała wiarę w to, że prawda i wolność ostatecznie zwyciężą. Ryzykowała życie każdego dnia, działając w cieniu, bez brawury, w ciszy. To jest właśnie fundament waszej służby. Wy również często działacie tam, gdzie nie sięgają obiektywy kamer, gdzie sukcesu nie ogłasza się na pierwszych stronach gazet czy w mediach społecznościowych - dodał.

- Wasza patronka ryzykowała życie każdego dnia, działając w cieniu, bez brawury, w ciszy. Spójrzcie dziś na nią, nie jak na postać z zakurzonych podręczników, ale jak na wzór waszej służby. Zwróćcie uwagę na te kluczowe fakty z jej operacyjnego życia - powiedział ks. Krawczyk. Wymienił ich pięć:

  • Wiek to nie wymówka: Miała zaledwie 16 lat - była rówieśniczką wielu waszych dzieci, których jesteście dziś rodzicami - kiedy zgłosiła się na ochotnika do walki. W wywiadzie Armii Krajowej stała się legendą jako najmłodsza agentka, działająca pod męskimi kryptonimami „Ryszard” i „Jacek II”.
  • Broń językowa i intelektualna: ona nie miała nowoczesnych systemów szyfrujących. Jej narzędziem była perfekcyjna znajomość języka wroga i genialny kamuflaż. Na rozkaz dowództwa zdobyła volkslistę, by uderzyć w samo serce III Rzeszy. A zatem znajomość języków obcych jest tu kluczowa.
  • Globalny zasięg działań (Deep Cover): ona działała tam, gdzie było najtrudniej - w Wiedniu, Berlinie, Hamburgu i Monachium. Prowadziła zaawansowane akcje dezinformacyjne oraz bezbłędny wywiad wojskowy. Nie bała się tych akcji,
  • Skuteczność mierzona w celach: to było jej precyzyjne rozpoznanie i namierzenie obiektów wojskowych w Hamburgu, które pozwoliło aliantom na ich całkowite zniszczenie. To ona, pracując w berlińskim Archiwum Medycyny Wojskowej w starym Reichstagu, zdobyła dane pozwalające odtworzyć dyslokację niemieckich wojsk na froncie wschodnim. Za te mistrzowskie akcje została uhonorowana m.in. medalem Virtuti Militari oraz wysokimi odznaczeniami brytyjskimi.
  • Niezłomność pod ścianą śmierci: aresztowana przez Gestapo w rodzinnej Łodzi, torturowana w katowni przy ul. Anstadta i skazana na śmierć przez rozstrzelanie – nie pękła. Nie wydała nikogo. Wykorzystała chaos ewakuacji więzienia i uciekła w okolicach Pabianic, by po wojnie... zostać profesorem medycyny i twórcą Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Żyła na 100% do samego końca.

- To jest właśnie wzór i fundament waszej służby. Wy również często działacie tam, gdzie nie sięgają obiektywy kamer, gdzie sukcesu nie ogłasza się na pierwszych stronach gazet. Waszą siłą jest profesjonalizm, dyskrecja i wzajemne zaufanie - powiedział ks. Krawczyk.

Kaznodzieja połączył dramatyczne losy patronki - jej aresztowanie przez Gestapo, tortury w Łodzi i wyrok śmierci - z misją współczesnego żołnierza CRO, który musi charakteryzować się stałą czujnością: - Rozpoznanie, które z dumą nosicie w nazwie swojej jednostki, to nic innego jak biblijna mądrość - umiejętność dostrzegania znaków czasu, przewidywania zagrożeń i ochrony tych, którzy zostali nam powierzeni. Służcie tak, by wasza patronka, patrząc na was, mogła być dumna ze swoich następców – wezwał kapelan wojskowy.

Po zakończeniu liturgii, na placu apelowym w Radogoszczu rozpoczął się uroczysty capstrzyk wojskowy. W wieczornym mroku, przy płonących pochodniach, odczytano Apel Pamięci. Wspomniano ofiary hitlerowskiego terroru, żołnierzy podziemia niepodległościowego oraz zmarłą w 2002 roku patronkę jednostki.

Uroczysty apel zakończył przygotowania formacji do głównej ceremonii przekazania sztandaru, ufundowanego staraniem Społecznego Komitetu pod przewodnictwem Wojewody Łódzkiego. Przyjęcie weksylium ostatecznie przypieczętuje status Centrum Rozpoznania Osobowego jako kluczowego filaru bezpieczeństwa współczesnej Rzeczypospolitej.

Udostępnij