Autor: ks. Paweł Kłys
Wyświetleń: 51
Świętość zaczyna się od prostego serca! - relikwie św. Gerarda Majelli nawiedziły Łódź
Udostępnij

- Każdy moment, każda sytuacja, każdy człowiek, którego spotykamy, może prowadzić nas do Jezusa! – przypominał o. Marek Krzyżkowski CSsR, przybliżając łódzkim wiernym postać św. Gerarda Majelli. Przez trzy dni, od 20 do 22 listopada, relikwie włoskiego redemptorysty gościły w kościele pw. św. Marka Ewangelisty na łódzkich Bałutach. Setki osób przychodziły, by modlić się za jego wstawiennictwem, prosić o potrzebne łaski i dziękować za otrzymane dobro.

Wizyta relikwii w Łodzi jest częścią ogólnopolskiej peregrynacji pod hasłem „Gerardzie, przyjdź!”, która rozpoczęła się 28 października 2026 r. Wydarzenie wpisuje się w obchody 300. rocznicy urodzin świętego (1726–1755). Relikwie zostały uroczyście przekazane polskim redemptorystom 25 października w Materdomini we Włoszech.

W miniony piątek, 20 listopada, przeszklona trumna z figurą zawierającą relikwie świętego została uroczyście wprowadzona do kościoła pw. św. Marka Ewangelisty w Łodzi, gdzie od kilku lat posługują ojcowie redemptoryści. Przez kolejne trzy dni świątynia stała się miejscem szczególnej modlitwy i spotkania z duchowością świętego zakonnika. Wierni powierzali mu swoje intencje, szczególnie dotyczące małżeństwa, rodziny, macierzyństwa i rodzicielstwa.

Święty Gerard Majella jest bowiem czczony jako patron matek oczekujących potomstwa, małżeństw modlących się o dar życia, rodzin, a także dobrej spowiedzi. Peregrynacja ma być okazją do modlitwy, pojednania z Bogiem i odnowienia życia duchowego.

Podczas spotkań z wiernymi o. Marek Krzyżkowski CSsR, redemptorysta towarzyszący relikwiom, przybliżał historię życia św. Gerarda i wskazywał, że choć od jego śmierci minęło blisko 300 lat, jego postawa pozostaje aktualna również dzisiaj. – Czego może nas nauczyć człowiek, który żył 300 lat temu? A jednak możemy się od niego bardzo wiele nauczyć – mówił zakonnik.

Przypomniał, że Gerard od najmłodszych lat doświadczał trudności, upokorzeń i odrzucenia. Pochodził z ubogiej rodziny, a jego droga do życia zakonnego nie była łatwa. Kiedy pragnął wstąpić do redemptorystów, spotkał się z odmową. Nie pozwolił jednak, by doznane przykrości zamknęły jego serce na drugiego człowieka. – Te upokorzenia nie zamknęły jego serca, ale sprawiły, że potrafił jeszcze bardziej kochać – podkreślał o. Krzyżkowski.

Jednym z przykładów tej postawy była jego wrażliwość na ubogich. Kiedy spotkał człowieka potrzebującego pomocy, potrafił oddać mu nawet to, co sam otrzymał jako cenne. Nie zatrzymywał dla siebie dobra, lecz dzielił się nim z tymi, którzy mieli mniej.

Podobnie wyglądała jego zakonna posługa. Gerard, pełniąc obowiązki furtiana, spotykał się z ludźmi przychodzącymi do klasztoru. Dla innych mogła to być zwyczajna, mało znacząca funkcja. On jednak widział w niej szczególną misję. W każdym człowieku dostrzegał Chrystusa, a spotkanie z potrzebującym traktował jako okazję do okazania miłości. – Dla niego wyjście na furtę nie było zaszczytem, ale drogą do świętości. Wiedział, że spotykając tych ludzi, spotyka Jezusa – wyjaśniał redemptorysta.

Jak zaznaczył, właśnie ta zwyczajność, prostota serca i codzienna gotowość do służby stanowią jeden z najważniejszych wymiarów świętości Gerarda. – Był prostym człowiekiem. Ta prostota życia i proste serce były najpiękniejszą formą tego, co dzisiaj nazywamy świętością. To dawało mu szczęście – mówił o. Marek.

Zachęcał również, by przykład świętego stał się inspiracją do rachunku sumienia i konkretnych zmian w codziennym życiu. Pytał, czy potrafimy dostrzegać ludzi, których inni omijają, czy jesteśmy wrażliwi na ludzką biedę i czy w naszych rodzinach oraz relacjach jest miejsce na jeszcze większą miłość. – Gdzie mogę jeszcze bardziej kochać? Gdzie mogę realizować swoje powołanie do miłości? – zachęcał do refleksji.

Podczas łódzkich spotkań wierni mogli również poznać specyfikę powołania brata zakonnego. Jeden z redemptorystów, brat Krzysztof, opowiadał o swojej drodze do zgromadzenia i 24 latach życia zakonnego.

Zwrócił uwagę, że wspólnota redemptorystów potrzebuje zarówno kapłanów, jak i braci zakonnych, którzy wzajemnie się uzupełniają, tworząc jedną rodzinę. Bracia podejmują różnorodne zadania, często pozostając w cieniu, ale ich posługa jest ważną częścią życia zgromadzenia.

Opowiadając o własnym powołaniu, wspomniał o spotkaniach z zakonnikami, rekolekcjach i ludziach, którzy pomogli mu odkryć drogę życiową. Dziś, po 24 latach, z przekonaniem mówi o szczęściu płynącym z wybranej drogi. – Być bratem dzisiaj w Kościele to być takim prostym świadkiem Jezusa Chrystusa i wykonywać proste posługi z cichością serca – podkreślał.

Przywołał również postać św. Gerarda, nazywanego we Włoszech - najpiękniejszym kwiatem włoskiej ziemi. Święty nie głosił Ewangelii przede wszystkim słowami, lecz własnym życiem. Jego świadectwo przyciągało ludzi do Boga.

W niedzielę wieczorem relikwie św. Gerarda Majelli opuściły Łódź, by wyruszyć do kolejnych wspólnot parafialnych i diecezji w Polsce. Ogólnopolska peregrynacja potrwa do końca lutego 2027 roku. Jej celem jest nie tylko przybliżenie postaci świętego, ale przede wszystkim zachęta do odkrywania własnego powołania do miłości, służby i świętości w codziennym życiu.

Udostępnij