Dziś mija dokładnie 104. lat od konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Stanisława Kostki w Łodzi, której przewodniczył proboszcz i budowniczy łódzkiej katedry – pierwszy biskup łódzki – ksiądz biskup Wincenty Tymieniecki.
O historii łódzkiej katedry, skarbach ukrytych w jej wnętrzu oraz o uroczystości konsekracji świątyni (z okazji jej 100-lecia) opowiada ówczesny proboszcz łódzkiej parafii archikatedralnej - ks. prał. Ireneusz Kulesza.
Kamień węgielny pod budowę kościoła św. Stanisława Kostki poświęcił 16 VI 1901 r. abp Wincenty Chościak Popiel. W 1909 r. ukończono mury świątyni. Kościół św. Stanisława Kostki został wzniesiony wg projektu łódzkiej spółki „Wende i Zarske”, z pewną korektą architektów: Sławomira Dziekońskiego z Warszawy oraz Józefa Odrzywolskiego z Krakowa. W 1922 r. bp Wincenty Tymieniecki wraz z kard. Aleksandrem Kakowskim dokonał konsekracji kościoła. Zwieńczenie wieży w 1927 r., wg projektu Józefa Kabana. W latach 1935–1936 wybudowano kryptę w podziemiach katedry. 9 XI 1941 r. gestapo ograbiło katedrę z wszelkich kosztowności i szat liturgicznych i zamieniło ją na składy wojskowe.
Po 17 II 1945 r. usunięto zniszczenia i odrestaurowano główny ołtarz (1946 r.). 11 V 1971 r. spłonął dach katedry. Natychmiast przystąpiono do dźwigania świątyni z ruin. 16 XII 1972 r. otwarto ponownie dla wiernych drzwi katedry. W 1974 r. zainstalowano nowe organy na małym chórze. W 1975 r. zostały wykonane nowe witraże. W 1977 r. położono posadzkę granitową i stopnie granitowe przed prezbiterium oraz sprowadzono na duży chór 55-głosowe organy firmy L. Eisenbarth z NRF. Wyposażono prezbiterium w ołtarz soborowy i stalle kanonickie.
