- Czy jestem gotów na taką przygodę z kimś, o kim wiem, że mnie kocha? – pytał bp Zbigniew Wołkowicz podczas homilii wygłoszonej w kaplicy Dobrego Pasterza Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. W wigilię wspomnienia św. Stanisława Kostki, patrona łódzkiej uczelni, biskup pomocniczy Archidiecezji Łódzkiej , a zarazem wieloletni formator łódzkiego seminarium duchownego przewodniczył uroczystej Eucharystii odpustowej, zachęcając alumnów do odważnego rozeznawania woli Bożej i całkowitego zawierzenia swojego życia Chrystusowi.
Na wspólnej modlitwie zgromadzili się nie tylko klerycy Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, ale również alumni Wyższego Seminarium Duchownego w Łowiczu, bracia franciszkanie z WSD w Łodzi-Łagiewnikach, klerycy Archidiecezjalnego Misyjnego Seminarium Redemptoris Mater oraz alumni Seminarium 35+. W Eucharystii uczestniczyli także profesorowie, wykładowcy, siostry zakonne i świeccy pracownicy seminarium.
We wstępie do liturgii rektor WSD, ks. dr Tomasz Liszewski, powitał zgromadzonych i zaprosił wszystkich do wspólnej modlitwy. Szczególne słowa wdzięczności skierował do bp. Zbigniewa Wołkowicza, dziękując mu za wieloletnią troskę o wspólnotę seminaryjną. – Chciałbym podziękować księdzu biskupowi za dziesiątki Mszy świętych oraz setki kilometrów, które przeszedł pieszo, modląc się w intencji powołanych i o powołania do naszego seminarium. Chyba nie było jeszcze okazji, aby księdzu biskupowi podziękować za takie serce, jakie okazuje biskup naszej wspólnocie – mówił rektor.
W homilii bp Wołkowicz, odnosząc się do postaci św. Stanisława Kostki, podkreślił, że poznawanie życia świętych nie powinno prowadzić do mechanicznego naśladowania ich zachowań, ale pomagać w odkrywaniu sposobów kochania Chrystusa.
– Nie da się kopiować świętych, bo każdy z nas jest prowadzony inną drogą. Dla każdego z nas Pan Bóg ma inny plan i każdy inaczej będzie funkcjonował – zaznaczył biskup.
Jak zauważył, również św. Stanisław Kostka powinien być dla wierzących przede wszystkim świadkiem miłości do Jezusa. Jego życie pokazuje, że świętość nie polega na odtwarzaniu czyjegoś życiorysu, ale na podążaniu za Chrystusem z taką samą gorliwością i oddaniem.
Biskup zwrócił uwagę na krótki czas ziemskiego życia patrona seminarium. Odwołując się do pierwszego czytania z Księgi Mądrości, wskazał, że św. Stanisław, choć żył krótko, osiągnął dojrzałość duchową. Nie długość życia jest bowiem najważniejsza, ale sposób, w jaki człowiek odpowiada na miłość Boga. – Pierwszorzędną kategorią jest miłość. Na ile jesteśmy w stanie na tę miłość Boga, który obdarzył nas życiem, zbawieniem i łaską, odpowiadać? – pytał bp Wołkowicz.
Przybliżając postać św. Stanisława, hierarcha zwrócił uwagę na harmonijny rozwój jego człowieczeństwa i życia duchowego. Młody Stanisław, wysłany na studia do Wiednia, początkowo musiał odnaleźć się w nieznanym środowisku. Dzięki wytrwałości i pilności stał się jednak jednym z najlepszych studentów.
Podobną gorliwość wykazywał w życiu religijnym. Wykorzystywał każdą możliwość, aby pogłębiać relację z Bogiem. Kiedy w ciągu dnia brakowało mu czasu na modlitwę, poświęcał na nią noce. Mimo niezrozumienia i niechęci ze strony kolegów cierpliwie znosił trudności.
Hierarcha przypomniał, że św. Stanisław Kostka rozeznał swoje powołanie do zakonu jezuitów, mimo że jego decyzji nie akceptowała rodzina. Nie zrezygnował jednak z obranej drogi. Wyruszył z Wiednia przez Augsburg do Rzymu, pokonując pieszo blisko dwa tysiące kilometrów, aby zrealizować rozeznane powołanie. – Bez względu na to, jakie przeszkody przed nami stają, jeżeli żyjemy z Bogiem, każdą z tych przeszkód jesteśmy w stanie pokonać – podkreślił hierarcha.
Na zakończenie zachęcił alumnów i wszystkich zgromadzonych do całkowitego oddania się Chrystusowi, bez pozostawiania dla siebie jakiejkolwiek przestrzeni, którą człowiek chciałby zachować wyłącznie dla własnych planów.
Przypomniał, że choć droga każdego człowieka będzie inna, to miłość i gorliwość w podążaniu za Jezusem mogą być takie same. – Nasza historia będzie inna. Nasza droga będzie inna. Ale gorliwość może być taka sama. Czy tego pragnę? Czy jestem gotów na taką przygodę z kimś, o którym wiem, że mnie kocha? – zakończył swoją homilię biskup.
Uroczystą Eucharystię swoim śpiewem uświetniła schola liturgiczna pod dyrekcją maestro ks. Grzegorza Kopytowskiego, proboszcza parafii Matki Bożej Łaskawej w Łodzi oraz wykładowcy muzyki kościelnej w łódzkim seminarium.
Wyższe Seminarium Duchowne w Łodzi, noszące wezwanie św. Stanisława Kostki i św. Teresy od Dzieciątka Jezus, zostało powołane do istnienia 9 sierpnia 1921 roku przez ówczesnego ordynariusza diecezji łódzkiej, bp. Wincentego Tymienieckiego. Pierwszym rektorem seminarium został ks. Jan Krajewski.