.: z Pisma Świętego :.
Bóg z tymi, którzy Go miłują współdziała we wszystkim dla ich dobra.
Rz 8,28
parafia Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny
95-047 Jeżów
al. 3 Maja 30
sobota, 1 listopada 2014home
strona początkowa
aktualności
czytelnia
zdjęcia
zapowiedzi wydarzeń
informacje o parafii



Kuria Archidiecezji Łódzkiej nie odpowiada za treści zamieszczone na podstronach parafialnych.
dane kontaktowe:

dekanat: Brzeziński
parafia Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny
95-047 Jeżów
al. 3 Maja 30

tel: 695858940, 780169201
fax:
email: jezow (at) archidiecezja.lodz.pl
www:

porządek mszy św. w niedziele:
07:00, 09:00, 10:30 - Dom Pomocy Społecznej w Dąbrowie, 12:00, 18:00 (17:00 - od 1 października do końca marca)

porządek mszy św. w święta:
07:00, 09:00, 18:00 (17:00 od 1 października do końca marca)

porządek mszy św. w dni powszednie:
07:00, 18:00 od 1 kwietnia do końca września
07:00, 17:00 od 1 października do końca marca
Aktualizacja: 2014-10-14


opis kościoła:
Historia budowy kościoła i jego architektura:
Kościół św. Józefa został wybudowany w latach 1907-1914 - według projektu warszawskiego architekta p. Konstantego Wojciechowskiego - by zadośćczynić rosnącym potrzebom duszpasterskim, jakie posiadała jeżowska parafia. Myśl wzniesienia nowego kościoła podjął Proboszcz, ks. kanonik Bolesław Raźmo. Budowę rozpoczęto 28 września 1907 roku a ukończono w połowie roku 1914. I tak powstał zbudowany w stylu neogotyckim, trójnawowy, z prezbiterium zwróconym na północ, z wysoką wieżą frontową i sygnaturkową budynek. Według projektu, wieża kościelna miała być jeszcze wyższa, jednak w czasie wichury wiatr zwalił konstrukcję z drewna, zakończono więc prace na niższym poziomie. Zasadniczym budulcem okazałego budynku jest czerwona cegła, a jego fundament został przygotowany z obrobionego kamienia polnego. Całość została poświęcona w lipcu 1914 roku przez delegata Arcybiskupa Warszawskiego - księdza Władysława Żaboklickiego, Proboszcza i Dziekana ze Skierniewic.

opis parafii:
Data erygowania: ok. 1270 r. (abp gnieźnieński Marcin II)
Historia parafii Św. Józefa w Jeżowie:
Jak dzisiejszy kościół parafialny św. Józefa łączy się z dawnym, pobenedyktyńskim kościołem św. Andrzeja, tak obecna parafia prowadzona przez księży diecezjalnych, ma nierozerwalny związek z działalnością Ojców Benedyktynów, którzy przybyli do Jeżowa w 1108 roku obejmując pracę duszpasterską przy kaplicy książęcej a potem przy kościele klasztornym. Pierwszym przełożonym klasztoru jeżowskiego (od 1113 roku) był znany polski kronikarz Gall Anonim.
Jeżowski klasztor w okresie swej świetności gościł koronowane głowy. 4 czerwca 1513 r. krótko przebywał w nim Zygmunt I Stary a 10 maja 1552 r. zaszczycił go swoją obecnością Zygmunt August. Podczas uroczystości kościelnych w dniu 28 marca 1596 r. Ojca świętego reprezentował tutaj legat papieski kard. Henryk Gaetano.
Gdy w 1272 roku książę mazowiecki Bolesław II nadał Jeżowowi prawa miejskie, zaistniała potrzeba utworzenia samodzielnej placówki parafialnej. Wychodząc naprzeciw potęgującym się powinnościom duszpasterskim miasta, arcybiskup gnieźnieński Marcin II erygował w 1273 roku ośrodek parafialny przy istniejącym tu klasztorze benedyktyńskim. Pieczę nad parafią sprawowali opaci lubińscy i książęta mazowieccy. Kościół przyklasztorny spełniał od XIII wieku także rolę świątyni parafialnej, prowadząc działalność duszpasterską pod kierownictwem Prepozyta zależnego od Opata i Księdza Arcybiskupa. Proboszczem parafii był każdorazowy Prepozyt, czyli przełożony klasztoru (zatwierdzany przez Arcybiskupa Gnieźnieńskiego), od którego też otrzymywał nominację kanoniczną na urząd proboszczowski.
Patronem parafii był św. Andrzej Apostoł, którego imię nosił kościół klasztorny i parafialny. Uroczystość odpustową świętowano w dniu 30 listopada. Parafia św. Andrzeja w Jeżowie obejmowała swym zasięgiem bardzo rozległe terytorium. Poza miastem Jeżowem, prężnie rozwijającym się majątkiem w Popieniu i licznymi wioskami - z których najdalsza (wieś Długie) znajdowała się ponad 15 km od kościoła parafialnego - należały do niej dzisiejsze parafie w Rogowie, Świnach a nawet w Koluszkach. Na terenie nowego ośrodka duszpasterskiego zamieszkiwali nade wszystko pańszczyźniani chłopi. Szlachta popieńska i mieszczaństwo jeżowskie stanowili tu mniejszość. Administracyjnie parafia Jeżów należała do Dekanatu Skierniewickiego, który wchodził w skład Archidekanatu Łowickiego. Poziom religijny parafii był zadawalający, gdyż Ojcowie Prepozyci nie tylko potrafili przekonać swych podwładnych do surowych praktyk chrześcijańskich, ale też sami dawali budujący przykład życia oddanego Bogu. Spośród wielu wybitnych proboszczów tej parafii, na szczególną uwagę zasługuje Ojciec Franciszek Starzeński (1747-1752), który odbudował miejscowy Kościół moralnie a parafię gospodarczo. To właśnie za jego kadencji gościł w Jeżowie Opat z Lubinia, który podjął się renowacji kościoła cmentarnego pod wezwaniem św. Leonarda. Ogromna terytorialnie parafia posiadała w tym czasie tylko dwa kościoły: parafialny - św. Andrzeja (wchodzący w skład budynków klasztornych) i mały modrzewiowy kościółek św. Leonarda - znajdujący się na cmentarzu grzebalnym.
Po pierwszym rozbiorze Polski klasztor w Jeżowie został odcięty granicą pruską od macierzystego klasztoru w Lubiniu i od stolicy Prymasowskiej w Gnieźnie. Wkrótce potem, w 1798 r., została utworzona Diecezja Warszawska i Jeżów został włączony w jej granice. Trudności finansowe Kościoła na terenie Król. Polskiego sprawiły, że car Aleksander I interweniował w tej sprawie u Ojca Świętego Piusa VIII, który - specjalną konstytucją z roku 1818 - zezwolił arcybiskupowi Malczewskiemu dokonać zniesienia niektórych kolegiat, klasztorów i opactw, by wesprzeć finansowo katedry biskupie. W myśl tego dekretu (z 17 kwietnia 1819 r.) kasacji podlegał też klasztor w Jeżowie. Tak więc początek XIX wieku zamyka siedmiowiekową historię klasztoru Ojców Benedyktynów w naszym mieście. Od 1824 roku otwiera się nowy etap dziejów jeżowskiej parafii. Przyłączona do Archidiecezji Warszawskiej i kierowana przez księży diecezjalnych została przypisana do Dekanatu Brzezińskiego. Liczba zamieszkałej na jej obszarze ludności (od 5 do 7 tysięcy mieszkańców) i zasięg terytorialny (ponad trzydzieści miejscowości) znacznie się powiększyły. Jeżów należał wówczas do największych parafii Dekanatu Brzezińskiego. Zajmował trzecie miejsce po Tomaszowie i Brzezinach. Tylko te trzy parafie posiadały wtedy wikariuszy.
Granice parafii w Jeżowie zmieniły się z początkiem XX wieku, gdy arcybiskup warszawski Chościelak-Popiel w 1904 roku erygował parafię w Koluszkach. Ale nawet powołanie kolejnego ośrodka filialnego w pobliskich Świnach nie zmieniło faktu, że dotychczasowy, niewielki kościół św. Andrzeja nie był w stanie sprostać ciągle niemałym potrzebom duszpasterskim. Zaistniała zatem potrzeba budowy nowego, dużego kościoła parafialnego. Wysiłek ten, wraz ze wspólnotą wierzących, podjął w latach 1907-1914 ks. kanonik Bolesław Raźmo. Poświęcona w lipcu 1914 r. świątynia otrzymała tytuł św. Józefa, Oblubieńca NMP. Od 1914 roku kolejnym patronem kościoła i parafii jest więc św. Józef, a parafialne odpusty zostały wyznaczone na 19 marca (św. Józefa) i 26 lipca (św. Anny).
W dniu 10 grudnia 1920 roku papież Benedykt XV bullą "Christi Domini" powołał do istnienia Diecezję Łódzką, w skład której - wraz z pięcioma dekanatami wydzielonymi z Archid. Warszawskiej - wszedł również Dekanat Brzeziński wraz z parafią Jeżów; zaś Ojciec św. Jan Paweł II bullą "Totus Tuus Poloniae Populus" z 25 marca 1992 roku ustanowił Diecezję Łódzką - Archidiecezją bezpośrednio podległą Stolicy Apostolskiej, wynosząc jednocześnie Ordynariusza Łódzkiego do godności Arcybiskupa.

Kancelaria Parafialna czynna w dni powszednie w godzinach 8:00 – 9:00 oraz w środy i piątki bezpośrednio po wieczornej Mszy Św. W niedziele i Uroczystości kościelne Kancelaria nieczynna.

Proboszcz: ks. Andrzej Bednarek, mian. 21 III 2013 tel. 695 858 940
Wikariusz: ks. Grzegorz Kaszewski, mian. 31 VIII 2014 tel. 780 169 201

© 2014 Archidiecezja Łódzka
FreeWebTemplates.com