Muzeum Diecezjalne utworzył bp Włodzimierz Jasiński 21.12.1937 r. w celu zachowania dla przyszłych pokoleń zabytków sztuki sakralnej znajdującyh się w obrębie granic diecezji Łódzkiej. Pierwotnie mieściło się w domu przy ul. Ks. I. Skorupki 5. Do 1939 r. zgromadzono w nim pokaźną liczbę eksponatów, dzieł sztuki i archiwaliów.

Druga wojna światowa przerwała wszystkie te znakomicie rozwijające się inicjatywy. Znaczną część zbiorów zawłaszczyli Niemcy. Nieliczne ocalałe eksponaty od 1945 r. były przechowywane w Archiwum Diecezjalnym. Po raz pierwszy wystawiono je dla zwiedzających w kilku salach Seminarium Duchownego 13.12.1970 r. z okazji obchodów 50. rocznicy utworzenia diecezji łódzkiej.

Obecnie, po kilkuletnim pobycie w pałacu biskupim w Łodzi, Muzeum Archidiecezji Łódzkiej mieści się w domu przy ul. Ks. I. skorupki 13.

Nasze Muzeum działa we współpracy z Papieską Komisją ds. Kościelnych Dóbr Kultury oraz innymi placówkami kulturalnymi krajowymi i zagranicznymi - dzięki czemu wiele cennych eksponatów w nim zgromadzonych można było ogldać na wystawach urządzanych przez inne muzea w Łodzi, Warszawie, Krakowie na Wawelu - a nawet w 2000 roku we Włoszech na zamku w Bari, gdzie zorganizowano wystawę poświęconą królowej Bonie.
Muzeum Archiecezji Łódzkiej realizuje w praktyce wskazania soborowe dotyczące zabytków, a jednocześnie stanowi zaplecze dydaktyczne prowadzonych w Seminarium Duchownym wykładów z zakresu sztuki kościelnej.