OBCHODY WIELKIEGO JUBILEUSZU CHRZEŚCIJAŃSTWA
W ARCHIDIECEZJI ŁÓDZKIEJ

Zbliża się rok 2000. Nazywamy go Rokiem Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa. Nawiązując do starej tradycji, będziemy tego roku przeżywać obchody Jubileuszu, z którymi związane jest szczególne Boże błogosławieństwo. Jest to przecież Jubileusz Zbawienia. Do obchodów Jubileuszu przygotowuje się cały świat - również ten niechrześcijański. Dla nas chrześcijan obchody Jubileuszu mają przede wszystkim wymiar religijny. Właśnie dlatego rok 2000 będzie dla duszpasterzy czasem wyjątkowej pracy, zaangażowania i ofiarnej posługi. Mają pomóc wiernym w owocnym przeżywaniu uroczystości, spotkań i różnorakich inicjatyw duszpasterskich, organizowanych w parafii, w Archidiecezji i w całej Polsce. Przed duszpasterzami przeto stoi nowe i niełatwe zadanie. Należy mu sprostać, aby nie zawieść wiernych i w pełni zadośćuczynić oczekiwaniu Ojca Świętego oraz wyzwaniom historii.

Duszpasterze i katecheci otrzymują dziś do ręki specjalnie dla nich przygotowane opracowanie: Obchody Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa w Archidiecezji Łódzkiej. Zostało ono pomyślane jako pomoc duszpasterska w przygotowaniu parafian do obchodów jubileuszowych. W tekście opracowania wskazano również na inne źródła i materiały, które mogą się okazać przydatne duszpasterzowi w jego pracy związanej z Jubileuszem. Niniejsza publikacja nie rości sobie pretensji do wyczerpującego opracowania podjętej problematyki. Ponieważ jednak ma charakter instrukcji (wskazania duszpasterskiego), może być pomocna dla wszystkich, którzy po nią będą sięgać.

Życzę gorąco, aby niniejsze materiały duszpasterskie przyczyniły się do osiągnięcia we wszystkich parafiach trwałych owoców zbliżającego się Jubileuszu. Niech związany z nim trud duszpasterski przyniesie kapłanom głęboką radość i poczucie spełnionego obowiązku.

Na wszystkie prace związane z obchodami Jubileuszu błogosławię kapłanom, katechetom, wspólnotom życia konsekrowanego i rzeszy wiernych świeckich

Łódź, 17 września 1999 r.

Obchody Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa poprzedzone zostały w Archidiecezji Łódzkiej specjalnym okresem przygotowań. Ostatnie trzy lata (1997-1999) stanowiły czas przygotowania bezpośredniego. Złożyły się nań konkretne inicjatywy duszpasterskie[1]. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami, w parafiach podjęto przeprowadzanie misji lub rekolekcji ewangelizacyjnych. Oprócz tego w nurcie przygotowań do Jubileuszu organizowano liczne działania duszpasterskie w dziedzinie katechizacji i kultury chrześcijańskiej, akcji charytatywnych, w obrębie stowarzyszeń i ruchów katolickich, a także w ramach duszpasterstwa zawodowego i specjalistycznego.

Każdy z trzech lat przygotowania bezpośredniego do obchodów Jubileuszu przeżywany był przez duszpasterzy i wiernych świeckich zgodnie z zaleceniami papieża Jana Pawła II, zawartymi w Liście apostolskim Tertio millennio adveniente. Właściwy kierunek przygotowania omawiany był na licznych zebraniach organizowanych w ostatnich latach dla duszpasterzy i katechetów. Wypracowane tam treści można było uzupełnić i pogłębić dzięki bogatej literaturze, dostępnej w Wydziale Duszpasterstwa Kurii i w Księgarni Archidiecezji Łódzkiej. Ponadto sami duszpasterze otrzymywali do wykorzystania w swojej pracy różne materiały i pomoce uwzględniające specyfikę naszej Archidiecezji (programy duszpasterskie, foldery itp.).

Nadchodzi rok 2000 - czas obchodów Wielkiego Jubileuszu. Będzie to również sprawdzian gorliwości kapłana oraz jego umiejętności duszpasterskich.

Niniejsze opracowanie składa się z dwóch części. W pierwszej przypomina się istotę i cele Jubileuszu, a także jego najważniejsze znaki oraz podstawowe informacje o odpuście jubileuszowym. Część druga to kalendarz obchodów wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa w Archidiecezji Łódzkiej. Prezentuje on obchody Jubileuszu na trzech szczeblach: archidiecezjalnym, ogólnopolskim i ogólnokościelnym (rzymskim). Publikacja ma służyć jako materiał pomocniczy dla duszpasterzy i katechetów Archidiecezji Łódzkiej.

Przypisy:
1. Abp W. Ziółek, Przygotowanie do Jubileuszu Roku 2000 w Archidiecezji Łódzkiej, "Trzecie Tysiąclecie" 1999, nr 1, s. 105-106.

Część I
OBCHODY JUBILEUSZOWE

Rok jubileuszowy w życiu Kościoła jest nie tylko czasem historycznego podsumowania czy dziękczynienia za różnorakie dokonania w minionym okresie. Jubileusz jest przede wszystkim "rokiem łaski od Pana". Jest to więc czas odpuszczenia grzechów, a także kar za grzechy, pojednania pomiędzy zwaśnionymi, wielorakiej pokuty sakramentalnej i pozasakramentalnej. Ponadto tradycja lat jubileuszowych jest ściśle związana z udzielaniem odpustów (por. TMA, nr 14).

Jubileusz roku 2000 ma wybitnie charakter chrystocentryczny, będzie bowiem uroczystym świętowaniem "Wcielenia Syna Bożego - tajemnicy zbawienia dla całego rodzaju ludzkiego" (TMA, nr 40).

W związku z powyższym Rok 2000 ma się stać "wielką modlitwą uwielbienia i dziękczynienia, zwłaszcza za dar Wcielenia Syna Bożego oraz za dar Odkupienia dokonanego przez Niego" (TMA, nr 32). Będzie to również dziękczynienie za dar założonego przez Chrystusa Kościoła, a tym samym za wszelkie owoce świętości, które dojrzały w życiu wielu mężczyzn i kobiet.

Jubileusz to wspólne i publiczne wyrażanie radości, jaka płynie z tajemnicy zbawienia. Jednakże radość jubileuszowa staje się jeszcze bardziej głęboka i twórcza, gdy jest "radością z odkupienia win, radością nawrócenia" (TMA, nr 32). Z tym wiąże się postulat rachunku sumienia, przeprowadzany zarówno indywidualnie, jak i we wspólnocie.

Obchody Jubileuszu mają również realizować postulat jedności chrześcijan. "Jedność jest w ostateczności darem Ducha Świętego". Dążenie do niej jest "jednym z zadań dla chrześcijan zbliżających się do roku dwutysięcznego" (TMA, nr 34). Dlatego Jan Paweł II zachęca, "aby dwutysiąclecie centralnej tajemnicy wiary chrześcijańskiej stało się czasem pojednania i znakiem prawdziwej nadziei dla wszystkich, którzy wpatrują się w Chrystusa i w Jego Kościół - sakrament << wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego>> " (IM, nr 4).

Udział w obchodach Jubileuszu ma przyczynić się do pogłębienia u chrześcijan wiary, nadziei i miłości (por. TMA, nr 31). Dojrzała wiara z kolei powinna prowadzić do dawania odważnego świadectwa. Jan Paweł II podkreśla nawet, że ożywienie wiary i świadectwo chrześcijan jest pierwszoplanowym celem Jubileuszu (por. TMA, nr 42).

Mówiąc o trynitarnym charakterze przygotowania do Jubileuszu (lata 1997, 1998 i 1999), Jan Paweł II stwierdza, że "Rok Święty winien być jednym nieprzerwanym hymnem uwielbienia Boga w Trójcy Jedynego" (IM, nr 3).

Świętowanie Jubileuszu, aby mogło pogłębić radość, powinno być skierowane ku Maryi, która w duchu pełnego posłuszeństwa Ojcu zrodziła światu Syna Bożego.

Mocą przedziwnego daru Chrystusa Maryja stała się u stóp krzyża na Kalwarii Matką Kościoła i wskazuje wszystkim drogę wiodącą do Jej Syna. Wstawiennictwo Maryi u Jezusa niech sprawi, aby lud chrześcijański, "obchodząc z radością dwutysiąclecie narodzin swego Zbawiciela, mógł uzyskać obfitość łask i miłosierdzia" (IM, nr 14).

Kościół, obchodząc przez wieki jubileusze, wzbogacał się o nowe znaki, będące świadectwem wiary i pomocą w życiu religijnym Ludu Bożego. Najważniejsze z nich to: pielgrzymka, Drzwi Święte, oczyszczenie pamięci, pamięć o męczennikach, miłość, odpust.

Przybliżenie znaków Jubileuszu pozwala zrozumieć sens i najgłębszą wymowę obchodów Roku 2000.

Pielgrzymka

Człowiek od swoich narodzin aż do śmierci znajduje się w stanie ustawicznego pielgrzymowania (homo viator). Już w Starym Testamencie podkreśla się wielką wartość pielgrzymowania do miejsc świętych. Pielgrzymuje również Święta Rodzina do świętego miasta Jeruzalem (por. Łk 2, 41). Jan Paweł II mówi nawet, że "historia Kościoła jest żywą kroniką pielgrzymki, która nigdy się nie kończy" (IM, nr 7).

Pielgrzymka zapewnia jej uczestnikom liczne pożytki religijne, moralne i społeczno-kulturalne. Będąc praktyką czynnej ascezy, pogłębia czujność chrześcijanina i przygotowuje go do przemiany serca i do odnowy życia.

Pielgrzymka jest stałym i istotnym składnikiem obchodów jubileuszowych. Jedną z form realizacji tego znaku będą w Archidiecezji Łódzkiej pielgrzymki do dwunastu "kościołów stacyjnych".

Drzwi Święte

Otwarcie Drzwi Świętych symbolizuje przejście z grzechu do łaski. Zwyczaj uroczystego otwierania Drzwi Świętych w związku z rozpoczęciem Jubileuszu sięga swoimi początkami roku 1423, gdy w bazylice Najświętszego Zbawiciela na Lateranie inaugurowano Jubileusz. Nawiązuje on do słów Jezusa: "Ja jestem bramą" (J 10, 7) i jest przypomnieniem, że nikt nie może mieć dostępu do Ojca inaczej, jak tylko przez Zbawiciela.

Samo przejście przez Drzwi Święte ma wzmocnić odwagę rezygnacji z czegoś, aby wyznać, że Jezus jest Panem i zacząć żyć nowym życiem. "W tym właśnie duchu Papież sam jako pierwszy przejdzie przez Święte Drzwi w nocy z 24 na 25 grudnia 1999 r. Przekraczając ich próg, ukaże Kościołowi i światu Świętą Ewangelię, źródło życia i nadziei na nadchodzące trzecie tysiąclecie" (IM, nr 8).

Oczyszczenie pamięci

Jak podkreśla Jan Paweł II, Rok Święty jest "ze swej natury wezwaniem do nawrócenia" (IM, nr 11). Znak oczyszczenia pamięci jest aktem odwagi i pokory ze strony chrześcijan.

Historia Kościoła jest zapisywana świętością jego synów i córek. Jest to jednak także historia popełnionych grzechów i antyświadectwa. Dlatego nikt nie powinien się uchylać od spotkania z Ojcem. On nie policzy człowiekowi grzechów, za które ten szczerze żałuje. Dlatego radość przebaczenia winna być silniejsza i większa od wszelkich uraz, niechęci i uprzedzeń. Swoją refleksję o oczyszczeniu pamięci kończy Jan Paweł II takimi słowami: "Jako Następca Piotra proszę, aby w tym roku miłosierdzia Kościół, umocniony świętością, którą otrzymał od swego Pana, uklęknął przed obliczem Boga i błagał o przebaczenie za dawne i obecne grzechy swoich dzieci" (IM, nr 11).

Pamięć o męczennikach

Męczennik jest znakiem największej miłości. W ciągu 2000 lat w historii Kościoła zawsze było obecne świadectwo męczenników. Jest ono szczególnie widoczne w wieku XX, w którym ponieśli śmierć męczennicy, będący ofiarami nazizmu i komunizmu, a także różnorakich konfliktów etnicznych.

Pamięć o męczennikach, ożywiona podczas obchodów jubileuszowych ma być nie tylko ich wdzięcznym wspominaniem, lecz przede wszystkim ma się przyczynić do ich naśladowania. Tym bardziej że "męczeństwo jest najwymowniejszym dowodem prawdziwości wiary" (IM, nr 13).

Obchody Jubileuszu są również dobrą sposobnością, aby wspomnieć także tych wszystkich chrześcijan, którzy za przynależność do Chrystusa płacili wieloletnim więzieniem i okrutną dyskryminacją.

Miłość

W obecnych czasach znakiem bardzo potrzebnym jednostce i społeczeństwu jest miłość do osób żyjących w nędzy i zepchniętych na margines społeczny. Wielu ludzi poddawanych jest różnym formom przemocy i wyzysku.

Jubileusz ma również to do siebie, że poszczególnym wartościom nadaje właściwą rangę. Przypomina też, że nie wolno przypisywać absolutnej wartości dobrom materialnym. Ponieważ kto gromadzi sobie skarby tylko na ziemi (por. Mt 6, 19), "nie jest bogaty przed Bogiem" (Łk 12, 21).

Postawę miłości wyrażają chrześcijanie również w formie tzw. dzieł jubileuszowych, przez które owocniej przeżywają obchody Jubileuszu. W różny sposób można podejmować ideę dzieła jubileuszowego. Może to być np. udzielanie chętniej jałmużny, włączenie się do budowy schroniska dla bezdomnych, domu całodziennego pobytu, otoczenie opieką rodziny wielodzietnej czy zorganizowanie hospicjum.

Przejawem miłości bliźniego jest również pamięć o następnych pokoleniach. W imię miłości bliźniego powinno się również utrwalać pewne ślady obchodzonego Jubileuszu (inskrypcje, tablice pamiątkowe, opracowane monografie itp.).

Odpusty

Ten znak Jubileuszu ma swoją szczególną specyfikę i głęboką wymowę. Wymaga też wielu wyjaśnień duszpasterskich. Sprawa odpustów omówiona jest w następnym punkcie.

Mówiąc o znakach Jubileuszu, Jan Paweł II wyraził nadzieję, że "Lud Boży będzie umiał dostrzec i rozpoznać także inne ewentualne znaki Bożego miłosierdzia działającego przez Jubileusz" (IM, nr 11). "Dostrzeganie" i "rozpoznawanie" nowych znaków Jubileuszu we wspólnocie parafialnej może mieć ogromne znaczenie duszpasterskie, jeżeli będzie wspólnie przygotowane i przeżywane (np. stała modlitwa różańcowa, czuwanie nocne, powołanie stałego zespołu rozprowadzającego prasę katolicką).

W bulli inaugurującej Wielki Jubileusz Roku 2000 papież Jan Paweł II podkreślił, że odpust jest "jednym z konstytutywnych elementów Jubileuszu" i przypomniał, że dzięki odpustowi "zostaje darowana skruszonemu grzesznikowi kara doczesna za grzechy zgładzone już co do winy" (IM, nr 9).

Odpust nie jest jakimś automatyzmem, uwalniającym chrześcijanina od winy. Nie jest też namiastką pokuty. Uzyskanie odpustu wymaga takiej dyspozycji od człowieka, aby można było mówić o jego wewnętrznym nawróceniu. Jest on więc całkowitym lub częściowym uleczeniem ran, będących skutkiem grzechu (zob. KKK, 1471-1479).

Starodawnym zwyczajem, w ramach obchodów Roku Jubileuszowego będziemy mogli uzyskać odpust zupełny. Praktyka ta w historii Kościoła należała zawsze do istotnych przeżyć związanych z Jubileuszem Zbawienia.

Oto najważniejsze zasady uzyskania odpustu jubileuszowego.

1. Odpust mogą wierni zyskiwać w czasie całego trwania Jubileuszu. Wprawdzie powinni jak najczęściej korzystać z licznych możliwości jego uzyskania, to jednak nie mogą tego czynić częściej niż raz dziennie. Czas uzyskiwania odpustu zupełnego wyznaczają dwie daty: 25 grudnia 1999 r. (inauguracja Jubileuszu) oraz 6 stycznia 2000 r. (zakończenie obchodów).
2. Odpust jubileuszowy można ofiarować za dusze zmarłych (KKK, 1479).
3. Akt uroczystego uzyskania odpustu jubileuszowego jest związany z udziałem w specjalnej pielgrzymce do jednego z 12 kościołów wybranych w tym celu. Do kościołów tych można również pielgrzymować prywatnie lub grupowo, tzn. niezależnie od pielgrzymowania gremialnego, którego daty zostały wprowadzone do kalendarza obchodów Jubileuszu w Archidiecezji Łódzkiej.
4. Warunki uzyskania odpustu jubileuszowego:

• Stan łaski uświęcającej. Wymagane jest odbycie spowiedzi sakramentalnej w związku z zamiarem uzyskania odpustu. Jednocześnie nie wymaga się odbywania spowiedzi przed każdym kolejnym uzyskaniem odpustu.
• Wskazane jest, aby w dniu uzyskania odpustu przyjąć Komunię św.
• Nawiedzenie jednego z 12 kościołów jubileuszowego pielgrzymowania w Archidiecezji Łódzkiej. Jeżeli nawiedzenie to odbywa się w ramach pielgrzymki zorganizowanej przez duszpasterzy, jej uczestnicy mają zapewnione wszystkie praktyki przewidziane przez Kościół w takich sytuacjach.

5. Inne sposoby uzyskiwania odpustu jubileuszowego.

Penitencjaria Apostolska w Rozporządzeniu z 29 listopada 1998 r. wymienia również inne sposoby (niż wskazane wyżej) uzyskiwania odpustu jubileuszowego.

• Odpust jubileuszowy uzyskać mogą wierni w dowolnym miejscu, jeżeli nie szczędząc czasu, będą spieszyć z pomocą ludziom potrzebującym (chorym, więźniom, osobom niepełnosprawnym, w podeszłym wieku itp.). Muszą spełnić wtedy warunki podstawowe, jakimi są: stan łaski uświęcającej, medytacja, określone modlitwy i wyznanie wiary. Również i w takiej sytuacji można uzyskać odpust jubileuszowy nie częściej niż raz dziennie (choć np. uczynków miłosierdzia może być więcej w ciągu dnia).
• Inny sposób uzyskiwania odpustu jubileuszowego to działania o charakterze pokutnym. Może to być np. powstrzymanie się w ciągu dnia od części pokarmu albo od tzw. konsumpcji zbędnej (palenie papierosów, spożywanie alkoholu, słodyczy itp.). Ten sposób również ma być związany z tymi praktykami pobożnymi, które wymieniono wyżej (stan łaski uświęcającej, medytacja, wskazane modlitwy i wyznanie wiary). Także i wtedy można uzyskać odpust jubileuszowy tylko raz w ciągu dnia.
• Są osoby, które z pewnych powodów nie mogą udać się z pielgrzymką do kościoła stacyjnego, a nawet nie są w stanie opuścić swojego mieszkania (zakony klauzurowe, choroba, kalectwo itp.). Osoby te, aby uzyskać odpust jubileuszowy, niech duchowo łączą się z ludźmi, którzy w zwykły sposób spełniają praktykę odpustu i niech ofiarują Bogu swoją chorobę, cierpienie, kalectwo. Również i wtedy wymagane są warunki wymienione wcześniej (stan łaski uświęcającej, medytacja, przepisane modlitwy i wyznanie wiary).

Duszpasterze zechcą zapoznać swoich parafian z zasadami uzyskania odpustu Jubileuszowego. W ramach obchodów Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa niech też sukcesywnie przypominają wiernym o kolejnych możliwościach uzyskania odpustu.

W szczególny sposób należy przygotować parafian do uroczystej pielgrzymki jubileuszowej organizowanej w celu uzyskania odpustu. Obowiązuje tu zasada odbycia spowiedzi we własnej parafii. W kościele stacyjnym bowiem mogą być trudności ze spowiedzią ze względu na liczny napływ pielgrzymów.

W związku z powyższym, gdy przewiduje się przybycie pielgrzymki do kościoła stacyjnego, należy zatroszczyć się o dodatkowych spowiedników.

W roku Jubileuszu należy w kościele stacyjnym umieścić w widocznym miejscu informację o dyżurach spowiedników.

Kościoły stacyjne powinny być odpowiednio udekorowane. Umieścić też należy napis informujący o możliwości uzyskania odpustu jubileuszowego (np. "Kościół jubileuszowego pielgrzymowania").

W stosownym czasie zostanie przekazany szczegółowy program pielgrzymki jubileuszowej do kościoła stacyjnego.

Mając w perspektywie organizowanie pielgrzymek związanych z obchodami Wielkiego Jubileuszu (Ziemia Święta, Rzym, kościoły stacyjne w Archidiecezji) oraz związany z nimi wysiłek i trud, należy zakończyć niniejsze wskazania duszpasterskie radą, której udziela nam Jan Paweł II w swoim Liście o pielgrzymowaniu do miejsc związanych z historią zbawienia: "Przedsięwzięcia zewnętrzne mają swój sens tylko w takiej mierze, w jakiej są wyrazem głębszego zaangażowania, które dotyka ludzkich serc".

Część II
KALENDARZ OBCHODÓW
WIELKIEGO JUBILEUSZU CHRZEŚCIJAŃSTWA
W ARCHIDIECEZJI ŁÓDZKIEJ

1. Parafian należy systematycznie zapoznawać z Kalendarzem obchodów, (ogłoszenia parafialne, gablota informacyjna).

2. Informując o spotkaniach jubileuszowych, duszpasterze skierują także serdeczną zachętę do udziału w nich.

3. Należy zwrócić uwagę na ogólnodiecezjalne uroczystości jubileuszowe organizowane dla różnych grup zawodowych (nauczyciele, pracownicy służby zdrowia itp.). Informacja o tych spotkaniach powinna być przekazana z odpowiednim wyprzedzeniem.

4. Jak najwcześniej Ksiądz Proboszcz zainteresuje się, do którego "kościoła stacyjnego" mają się udać jego parafianie, aby ich odpowiednio przygotować.

5. Należy razem z parafianami stworzyć odpowiednią atmosferę Jubileuszu. Złożą się na nią: systematyczna modlitwa odmawiana w intencji trwałych owoców Jubileuszu, stała informacja, gorąca zachęta, a także przemyślana i interesująca dekoracja kościoła i plebanii

W noc Bożego Narodzenia 1999 roku Ojciec Święty Jan Paweł II otwarciem Drzwi Świętych w bazylice św. Piotra w Watykanie rozpocznie Wielki Jubileusz Roku 2000.

W bulli ogłaszającej Wielki Jubileusz Jan Paweł II wyjaśnia, że "Nam, wierzącym, Rok Jubileuszowy ukaże całą głębię odkupienia, jakiego dokonał Chrystus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie. Po tej śmierci nikt nie może być odłączony od miłości Boga (por. Rz 8,21-39), chyba że z własnej winy. Łaska miłosierdzia wychodzi naprzeciw wszystkim, aby wszyscy, którzy zostali pojednani, mogli też dostąpić <>" (Rz 5,10) (Incarnationis mysterium, 6).

Jednym z jubileuszowych darów jest odpust. Wierni odpowiednio przygotowani mogą obficie korzystać z tego daru przez cały okres trwania Jubileuszu.

Mając to na uwadze, niniejszym wyznaczam następujące kościoły Archidiecezji Łódzkiej, w których wierni mogą uzyskać odpust jubileuszowy:

- bazylika archikatedralna pw. św. Stanisława Kostki w Łodzi,
- kościół pw. Matki Boskiej Zwycięskiej w Łodzi,
- kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Łodzi,
- kościół pw. św. Antoniego Padewskiego w Łodzi-Łagiewnikach,
- kościół pw. Narodzenia NMP w Bełchatowie,
- kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzezinach,
- kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Łasku,
- kościół pw. św. Mateusza w Pabianicach,
- kościół pw. św. Jakuba w Piotrkowie Trybunalskim,
- kościół pw. św. Katarzyny w Poddębicach,
- kościół pw. św. Antoniego Padewskiego w Tomaszowie Mazowieckim,
- kościół pw. św. Katarzyny w Zgierzu.

"Winniśmy uczynić wszystko, co w naszej mocy, aby nie pozostało bez odzewu wielkie wyzwanie roku dwutysięcznego, z którym niewątpliwie związana jest szczególna łaska Chrystusa dla Kościoła i dla całej ludzkości" (TMA, 55).

Łódź, 20 maja 1999 roku

2-4 czerwca 2000 r.
Temat: Mass media i ewangelizacja
Program ramowy

28 maja (niedziela)

List pasterski Arcybiskupa Łódzkiego zapowiadający obchody kościelno-narodowe w Łodzi